صفحه اول | معرفی کتاب | داستان‌ها | تماس با من | RSS
جستجو در وبلاگ
موضوعات
روزانه
شعر
داستان
معرفي كتاب

بايگانی
مهر ۱۳۹۵
شهريور ۱۳۹۵
اسفند ۱۳۹۲
بهمن ۱۳۹۲
آبان ۱۳۹۱
مهر ۱۳۹۱
شهريور ۱۳۹۱
مرداد ۱۳۹۱
تير ۱۳۹۱
خرداد ۱۳۹۱
ارديبهشت ۱۳۹۱
دی ۱۳۹۰
آذر ۱۳۹۰
آبان ۱۳۹۰
مهر ۱۳۹۰
شهريور ۱۳۹۰
مرداد ۱۳۹۰
تير ۱۳۹۰
خرداد ۱۳۹۰
ارديبهشت ۱۳۹۰
فروردين ۱۳۹۰
اسفند ۱۳۸۹
بهمن ۱۳۸۹
دی ۱۳۸۹
آذر ۱۳۸۹
آبان ۱۳۸۹
مهر ۱۳۸۹
شهريور ۱۳۸۹
مرداد ۱۳۸۹
تير ۱۳۸۹
خرداد ۱۳۸۹
ارديبهشت ۱۳۸۹
فروردين ۱۳۸۹
بهمن ۱۳۸۸
دی ۱۳۸۸
آذر ۱۳۸۸
مهر ۱۳۸۸
شهريور ۱۳۸۸
فروردين ۱۳۸۸
اسفند ۱۳۸۷
بهمن ۱۳۸۷
دی ۱۳۸۷
آذر ۱۳۸۷
آبان ۱۳۸۷
مهر ۱۳۸۷
شهريور ۱۳۸۷
مرداد ۱۳۸۷
تير ۱۳۸۷
ارديبهشت ۱۳۸۷
فروردين ۱۳۸۷
اسفند ۱۳۸۶
بهمن ۱۳۸۶
دی ۱۳۸۶
آذر ۱۳۸۶
آبان ۱۳۸۶
مهر ۱۳۸۶
شهريور ۱۳۸۶
مرداد ۱۳۸۶
تير ۱۳۸۶
خرداد ۱۳۸۶
ارديبهشت ۱۳۸۶
فروردين ۱۳۸۶
اسفند ۱۳۸۵
بهمن ۱۳۸۵
دی ۱۳۸۵
آذر ۱۳۸۵
آبان ۱۳۸۵
مهر ۱۳۸۵
شهريور ۱۳۸۵
مرداد ۱۳۸۵
تير ۱۳۸۵
خرداد ۱۳۸۵
ارديبهشت ۱۳۸۵
فروردين ۱۳۸۵
اسفند ۱۳۸۴
بهمن ۱۳۸۴
دی ۱۳۸۴
آذر ۱۳۸۴
آبان ۱۳۸۴
مهر ۱۳۸۴
شهريور ۱۳۸۴
مرداد ۱۳۸۴
تير ۱۳۸۴
اسفند ۱۳۸۳
بهمن ۱۳۸۳
دی ۱۳۸۳
آذر ۱۳۸۳
مرداد ۱۳۸۳
تير ۱۳۸۳
خرداد ۱۳۸۳

پيوندها
حضور حلوت انس
سیب ترش
گاهنبار
فرزانه دوستی
مترسک مزرعه
ماهروز
در امتداد سکوت
پاگرد
روزنوشت های خزر
فریاد خرداد
نیم دایره
ققنوس خاکستری
خوابگرد
ادبیات داستانی و مبارزه با سانسور
نامه هاي قديمي
ناتور
ناتاشا امیری
خبرگزاري ميراث فرهنگي
لیلا صادقی
چسب زخم
چو غلام آفتابم
گردون ادبي
آينه
با کره اسب های باد که شمعدانی را می نوشند
غول سبز
نداحسامی
گرگ صابونی

بازديدکنندگان
امروز: ۸۴۹
ديروز: ۱۰۸۸
اين ماه: ۱۷۷۸۶
از ابتدا: ۱۷۲۰۶۰۱


ASP-Rider 1.6

Tarrahan

--: لينک‌ها :--

بايگانی

۰۹ بهمن ۱۳۸۶
مبحثی درباره دغدغه علمی بودن پژوهش تاریخی

یکی از مهم ترین پرسش هایی که همواره برای محققان عرصه تاریخ خودنمایی کرده است چگونگی شناخت و درک همه جانبه رویداد های تاریخی مورد مطالعه است . آنچه این بررسی را مبهم و خطرساز می کند ، فاصله زمانی عموما چند قرنه ای ست که همانند حایلی مستحکم و نفوذ ناپذیر میان محقق و تاریخ قرار گرفته است و حصول هر گونه شناخت کامل و عمیقی را ناممکن می سازد و در نتیجه خط بطلانی بر علمی بودن نظریه پردازی های پژوهندگان تاریخ می کشد و این اندوه کمی برای محقق تاریخ نیست که دریابد پژوهش او فاقد معیار های علمی و در نتیجه صرفا تخیل پردازی اوست . در میان مطالعاتم و در جستجوی همین دغدغه ، به کتابی برخوردم که در بخش هایی از آن به این پرسش و دغدغه علمی پرداخته شده است . گرچه به نظر می رسد دستیابی به اجماعی فرجامین درباره پاسخ این پرسش عملا ناشدنی ست اما مطالعه بریده هایی از این کتاب در بخش هایی که می کوشد به تحلیل چرایی این دغدغه و پاسخ به آن بپردازد خالی از لطف نخواهد بود . همچون پست پیشین گفتار های کتاب را بدون دخل و تصرف و تنها به شکلی گزینش یافته در پی هم چیده ام که امیدوارم پراکندگی احتمالی آن ، راه را بر فایده مندی آن نبسته باشد :
پرسشی دشوار در عرصه مطالعات تاریخی : آیا باید همان کس یا از همان کسان باشی تا آن کس را بشناسی ؟ نام فنی این تز شناخت شناسی خودی  Insider Epistemologyاست : برای شناختن دیگر خودی ها خودت هم باید خودی باشی . این تز نمونه ای از موضع فلسفی عامتری است که من محوری خوانده می شود . من محوری در واقع این نظریه است که کسی بر هیچ چیز آگاه نیست مگر تجربه ها ، حالات ، و اعمال خودش . اگر کس را در معنای تنگ و محدود یک شخص واحد در نظر بگیریم ، آن گاه تز باید همان کس باشی تا آن کس را بشناسی تبدیل به این ادعا می شود که فقط خود آدم می تواند خودش را بشناسد . ( ص 22 ) قبول این تز زیر سوال بردن علوم اجتماعی ست : این امر دلیلی دوگانه دارد . نخست علم نیازمند آن است که همه پدیده ها در اصل و اساس برای وارسی و تحلیل در دسترس همه پژوهشگران باشند اما اگر فقط کسانی که شبیه هم هستند بتوانند همدیگر را درک کنند آن گاه سدی در برابر پژوهشگرانی قد علم خواهد کرد که شبیه افراد مورد پژوهش نیستند . ثانیا چون شما فقط قادر به درک آنهایی هستید که شبیه شما هستند ، شما حتی قادر به درک یافته های پژوهشگرانی نخواهید بود که شبیه شما نبوده اند . و این عملا به کفر دانش و علم می انجامد . ( ص 22 )
آنچه ما باید از تجربه دیگران داشته باشیم تا بتوان گفت که ما آن دیگری یا دیگران را می شناسیم حس کردن عین آن تجربه نیست ، درک معنای آن است . این تز که باید همان کس باشی تا آن کس را بشناسی به غلط فهم کسی را با همدلی یا نزدیکی روانشناختی یا همذات پنداری فرافرهنگی معادل می گیرد . اما ما دیگران را زمانی نمی شناسیم که خود آنها شویم بلکه صرفا زمانی آنها را می شناسیم که قادر به ترجمان تجربه ها یا اعمال آنها به زبانی باشیم که این تجربه ها و کرده ها را قابل فهم می سازد . ( ص 49 ) ... شناختن کسی یا حتی خودمان لازمه اش داشتن توانایی روانشناختی یکی شدن با آن اشخاص یا با خودمان در زمانی پیشتر نیست بلکه لازمه اش داشتن توانایی تفسیر معنای حالت ها ، روابط و فرایند های مختلفی ست که زندگی آن دیگری با خود ما را تشکیل می دهد . ( ص 49) تفسیر معنا بیشتر شبیه کوشش برای رمز گشایی از شعری مشکل است ، و نه شبیه کوشش برای رسیدن به نوعی وحدت ذهنی با شاعر آن شعر ( ص 50 )
... جمله واپسین را خیلی دوست دارم . آیا کار مورخ عملا رمزگشایی از رویداد ها و معناهای نهفته در تجربه ها نیست ؟ پس چرا گاه در پی رسیدن به نوعی وحدت ذهنی با شاعران منظومه تاریخیم ؟
برای مطالعه بیشتر و جستجوی رفرنس ها مراجعه کنید به : فلسفه امروزین علوم اجتماعی با نگرش چند فرهنگی . برایان فی . ترجمه خشایار دیهیمی . انتشارات طرح نو . چاپ اول . تهران . 1381

[ساعت ۰۵:۰۶ ]   نظر شما(۲)

   © Copyright 2004, Abandokht. All rights reserved.                   .نقل مطالب بدون ذکر منبع و/يا لينک ممنوع است