صفحه اول | معرفی کتاب | داستان‌ها | تماس با من | RSS
جستجو در وبلاگ
موضوعات
روزانه
شعر
داستان
معرفي كتاب

بايگانی
مهر ۱۳۹۵
شهريور ۱۳۹۵
اسفند ۱۳۹۲
بهمن ۱۳۹۲
آبان ۱۳۹۱
مهر ۱۳۹۱
شهريور ۱۳۹۱
مرداد ۱۳۹۱
تير ۱۳۹۱
خرداد ۱۳۹۱
ارديبهشت ۱۳۹۱
دی ۱۳۹۰
آذر ۱۳۹۰
آبان ۱۳۹۰
مهر ۱۳۹۰
شهريور ۱۳۹۰
مرداد ۱۳۹۰
تير ۱۳۹۰
خرداد ۱۳۹۰
ارديبهشت ۱۳۹۰
فروردين ۱۳۹۰
اسفند ۱۳۸۹
بهمن ۱۳۸۹
دی ۱۳۸۹
آذر ۱۳۸۹
آبان ۱۳۸۹
مهر ۱۳۸۹
شهريور ۱۳۸۹
مرداد ۱۳۸۹
تير ۱۳۸۹
خرداد ۱۳۸۹
ارديبهشت ۱۳۸۹
فروردين ۱۳۸۹
بهمن ۱۳۸۸
دی ۱۳۸۸
آذر ۱۳۸۸
مهر ۱۳۸۸
شهريور ۱۳۸۸
فروردين ۱۳۸۸
اسفند ۱۳۸۷
بهمن ۱۳۸۷
دی ۱۳۸۷
آذر ۱۳۸۷
آبان ۱۳۸۷
مهر ۱۳۸۷
شهريور ۱۳۸۷
مرداد ۱۳۸۷
تير ۱۳۸۷
ارديبهشت ۱۳۸۷
فروردين ۱۳۸۷
اسفند ۱۳۸۶
بهمن ۱۳۸۶
دی ۱۳۸۶
آذر ۱۳۸۶
آبان ۱۳۸۶
مهر ۱۳۸۶
شهريور ۱۳۸۶
مرداد ۱۳۸۶
تير ۱۳۸۶
خرداد ۱۳۸۶
ارديبهشت ۱۳۸۶
فروردين ۱۳۸۶
اسفند ۱۳۸۵
بهمن ۱۳۸۵
دی ۱۳۸۵
آذر ۱۳۸۵
آبان ۱۳۸۵
مهر ۱۳۸۵
شهريور ۱۳۸۵
مرداد ۱۳۸۵
تير ۱۳۸۵
خرداد ۱۳۸۵
ارديبهشت ۱۳۸۵
فروردين ۱۳۸۵
اسفند ۱۳۸۴
بهمن ۱۳۸۴
دی ۱۳۸۴
آذر ۱۳۸۴
آبان ۱۳۸۴
مهر ۱۳۸۴
شهريور ۱۳۸۴
مرداد ۱۳۸۴
تير ۱۳۸۴
اسفند ۱۳۸۳
بهمن ۱۳۸۳
دی ۱۳۸۳
آذر ۱۳۸۳
مرداد ۱۳۸۳
تير ۱۳۸۳
خرداد ۱۳۸۳

پيوندها
حضور حلوت انس
سیب ترش
گاهنبار
فرزانه دوستی
مترسک مزرعه
ماهروز
در امتداد سکوت
پاگرد
روزنوشت های خزر
فریاد خرداد
نیم دایره
ققنوس خاکستری
خوابگرد
ادبیات داستانی و مبارزه با سانسور
نامه هاي قديمي
ناتور
ناتاشا امیری
خبرگزاري ميراث فرهنگي
لیلا صادقی
چسب زخم
چو غلام آفتابم
گردون ادبي
آينه
با کره اسب های باد که شمعدانی را می نوشند
غول سبز
نداحسامی
گرگ صابونی

بازديدکنندگان
امروز: ۸۰۳
ديروز: ۱۰۸۸
اين ماه: ۱۷۷۴۰
از ابتدا: ۱۷۲۰۵۵۵


ASP-Rider 1.6

Tarrahan

--: لينک‌ها :--

بايگانی

۱۲ مهر ۱۳۹۱
آموزش تاریخ

این نخستین پست من درباره ضرورت ها و دغدغه های تدریس تاریخ در سطح دانشگاهه. در این سلسله مباحث و پست ها دانسته ها و دغدغه های ناچیزمو درباره ضرورت های تحول در تدریس مطرح می کنم.

۱-یکی از مهم ترین دغدغه ها در تدریس و آموزش آکادمیک تاریخ به نظر من باید معطوف به اثبات اعتبار علمی تاریخ باشه. این دغدغه از چند سوالزام آور به نظر می رسه: از یک طرف دانسته های تاریخی دانشجویان ما درباره تاریخ بیش از آنکه در حوزه تاریخ به مثابه مطالعه گذشته و یک دانش انتزاعی باشه، بیشتر در برگیرنده تاریخ گاهشمارانه است هر چند که دروسی مثل تاریخ شناسی تا اندازه ای خلاء ها رو پر می کنه اما به نظر میرسه همچنان دانشجوی ترم اول درباره تاریخ در وجه معرفت شناسانه اون چیزی نمی دونه. و از طرف دیگه تدریس تاریخ در مدارس مبتنی بر سیاست خط کش و قیچیه. یعنی تاریخ با سانسور به بچه ها معرفی و تفهیم میشه و این دقیقا یکی از نقاط چالش برانگیز اساسی با تدریس و آموزش آکادمیک در شکل ایده آلیستی اونه. در نتیجه مدرس تاریخ باید ابتدا و در نخستین گام از فلسفه تحلیلی تاریخ شروع کنه.از مباحثی که کالینگوود، کروچه، پوپر، اکشات و کار در باره مطالعه تاریخی مطرح می کنند. مقاله جامع و کاملی که دکتر حسینعلی نوذری از اتکینسون درباره عینیت تاریخی در کتاب فلسفه تاریخ ترجمه کرده و به طبع رسونده یکی از بهترین مراجع مطالعاتی برای شروع این قبیل مباحثه. اتکینسون در این مقاله به چالش ها و اختلاف عقایدی می پردازه که بین متفکران و تحلیلگران درباره دانش بودن تاریخ، عینی بودن داده های تاریخی، امکان همدلی با تاریخ، ایستارهای فلسفی و ارتباطشون با تاریخ وجود داره.مدرس تاریخ باید با دغدغه های این چنینی به تاریخ بپردازه. از این حلقه ها شروع کنه و به زنجیره تاریخ کرونولوژیک بپیونده. بحث درباره نگرش پوزیتیویستی به تاریخ و یا غیر پوزیتیویستی همچنان مباحث زنده و اصولی و مهمیه به ویژه از این منظر که روش شناسی های نوظهور و لزوم نگرش متدیک به تاریخ پژوهی مستلزم بازگشت به مباحث اولیه این چنینی درباره تاریخه. مدرس تاریخ باید در اولین قدم به دانشجو تفهیم کنه که تاریخ کرونولوژیک در مرتبه دوم اهمیت قراره داره و اونچه که مهم و موثر و آموختنیه نه رویدادهای تاریخی که نگرش به تاریخ و مطالعه تاریخه.

بحث دوم به نظر من لزوم توجه به روش شناسی و بنیان های اون در هر کلاسی و در هر تدریسه.جداکردن مباحث روشی از پیکرده دروس دانشگاهی به عنوان یک درس مستقل فکر میکنم تا امروز ناکارآمدی خودشو به اثبات رسونده باشه. مباحث حول محور روش شناسی باید رد بطن هر درسی از تاریخ آکادمیک مطرح و بسط داده بشه.روزنه های تحقیق و چرایی و چگونگی تحقیق مبحثی جدا از بحث پیشین درباره اثبات دانش بودن و ساینس بودن تاریخ نیست.وقتی در عینیت از گزینشی بودن روایت های تاریخی از سوی پژوهندگان تاریخ صحبت میشه مستقیما دریچه ای به روی متد و روش در تحقیق تاریخی گشوده میشه.اتکینسون بحث تعهدات فراتاریخی مورخان رو در رویارویی با حوادث تاریخی مطرح می کنه چیزی که از نگاه تردید کنندگان بر عینیت گزاره های تاریخی خدشه وارد می کنه اما پاسخ اتکینسون پاسخی تامل برانگیز و مرتبط با روش شناسی تاریخیه:

مادام که تعهدات شخصی مورخ نه بر پاسخ هایی که ارائه می کند بلکه بر پرسش هایی که مطرح می کند و بر انواع تحقیقاتی که بر عهده می گیرد تاثیر بگذارد، فقدان عینیت وجود ندارد.

در این زمینه مقالات و کتاب های خوب زیادی وجود داره.من در پست های بعدی تلاش می کنم پستی رو مستقلا به کتابشناسی چنین مباحثی اختصاص بدم.

۲-تاکیدم در مطالب بالا بر تاریخ انتزاعی بود.تاریخ به مثابه مطالعه تاریخ بسیار مهم تر از تاریخ به معنای حوادث و رخداده هاست.و از این منظر فکر می کنم بر مدرس تاریخ فرض باشه که در هر جلسه از گستره دانش و مطالعات خودش رهاوردهایی غیر کرونولوژیک برای دانشجوها داشته باشه.گفتن از چیزهایی که ار تاریخ برخاسته اما در قالب گاهشماری های قالبی نمی گنجه.نوعی رهایی و جستجوگری در خودش داره.روح دانشجوی تاریخ باید به تعبیر بارت روحی پرسه گرد باشه.نه روحی محدود در یک برش تاریخی.در یک سلسله رویداد ها که تنها حکم محفوظاتی ناپایدار رو دارن.گفتن از رمان های تاریخی، گفتن از آدم هایی مثل بهرام بیضایی و رهاوردهایی که از تاریخ برگرفته، گفتن از علی حاتمی و دانسته های تاریخی اون. گفتن از تاریخ در معنای سیالش از یک مدرس تاریخ، معلمی منعطف و مشحون از آگاهی های فراخ از زندگی به معنای گسترده و کامل اون می سازه. معلمی که فقط اندیشه ها رو مرور نمی کنه بلکه اندیشیدن رو یاد میده. دراین میان بد نیست

[ساعت ۰۴:۱۶ ]   نظر شما(۱۰)

   © Copyright 2004, Abandokht. All rights reserved.                   .نقل مطالب بدون ذکر منبع و/يا لينک ممنوع است